Vandaag heb ik met Sheriff afscheid genomen van D, een jongen op een school voor speciaal onderwijs, waar we lange tijd mee gewerkt hebben. D gaat naar het voortgezet onderwijs, waar hij het erg naar de zin zal krijgen. De begeleiding van D stopt en ik kon geen afscheid nemen zonder Sheriff mee te nemen!

Met D hebben we vooral gewerkt aan zelfvertrouwen en je gedrag afstemmen op anderen.  D had moeite met het aangaan van contact met andere volwassenen buiten zijn ouders en eigen leerkracht om. Toen ik gevraagd werd om met D te werken, heb ik hem een brief gestuurd waarin ik D vroeg om met mij en Sheriff samen te werken, ondersteund met een foto van mij en Sheriff.

Het moment dat ik D met Sheriff uit de klas haalde, was erg bijzonder. In tegenstelling tot de terughoudende jongen die ik voor ogen had, stond D met een stralende glimlach op toen hij ons zag. Hij zei tegen mij dat hij een brief van mij had gehad en liep zonder schroom met mij en Sheriff de klas uit. Prachtig! Al snel bouwden we een vertrouwensrelatie op, mede vanwege het feit dat hij het prachtig vond dat Sheriff iedere keer speciaal voor hem op school kwam!

Het gaf D veel zelfvertrouwen als hij met Sheriff trainde, met name als Sheriff de commando’s opvolgde die D gaf. Rechtop lopen en staan, duidelijke lichaamstaal gebruiken hielp D om dat voor elkaar te krijgen. Het doel voor D was dat hij Sheriff een aantal commando’s in de klas zou laten doen, zonder dat Sheriff afgeleid zou worden door de prikkels om hem heen (verplaatsen in de behoeften van Sheriff!).

Het observeren van andere kinderen en het inschatten van hun wensen, behoeften en gedachten is erg moeilijk voor D. Toen ik Sheriff op een dag mee had, leek hij zich niet helemaal goed te voelen. Hij liep maar rond, hijgend, onrustig. Ik besloot dat D die dag niet met Sheriff kon werken. D kwam de ruimte binnen en keek naar Sheriff. Hij zei: hoe komt het dat Sheriff steeds rondjes loopt en zo hijgt? Voelt hij zich niet lekker? Ik was helemaal opgetogen. Voordat ik iets tegen D had gezegd, had hij Sheriff geobserveerd en zich in hem verplaatst! We hebben Sheriff samen buiten uitgelaten en het prachtige moment besproken en naar de dagelijkse werkelijkheid vertaald.

Uiteindelijk heeft D zijn eigen doel gehaald, hij heeft Sheriff meegenomen in de klas en hem een aantal commando’s laten doen. Daarna heeft hij een schema uitgelegd aan de klas; een schema dat we samen hadden gemaakt. In dit schema hebben we hondentaal en mensentaal naast elkaar gelegd. Belonen bij de hond is hetzelfde als complimenten geven aan je klasgenootje. Begroeten van honden en  begroeten van mensen, spelen met honden en spelen met mensen.

D gaf aan Sheriff te zullen missen. Ook wij zullen het werken met D missen! D vertelde dat het beeld van Sheriff hem er altijd aan zal herinneren wat hij zelf allemaal kan. Ons doel is ook behaald!

Geef een reactie